Vervallen in oude patronen is menselijk

Oude patronen zijn net zo hardnekkig als grijze haren. Je denkt dat je ervan af bent, maar voor je het weet komen ze weer tevoorschijn. Vaak op de momenten waarop je er juist geen zin in hebt, dat is zo menselijk.

Het is al een heel proces om je bewust te worden van bepaalde patronen. En als je er dan eindelijk eentje helder hebt, wil je natuurlijk het liefst dat dit ook gelijk verandert in je leven.

Tsja, helaas werkt dit niet helemaal zo…

Een nieuw pad aanleggen

Zie het als een nieuw paadje wat aangelegd moet worden in je hersenen.

Als je door een bos loopt, volg je meestal een bestaand pad. Je kiest niet zo snel een route waar nog helemaal geen pad ligt. Logisch ook, want het bestaande pad is bekend, makkelijk begaanbaar en je weet waar het je naartoe brengt.

Stel je voor dat je besluit om eens een andere route te nemen. Dwars door het gras, tussen de bomen door. De eerste keer is dat waarschijnlijk heel onwennig. Je moet goed kijken waar je loopt en af en toe wat takken aan de kant duwen. Maar hoe vaker je ervoor kiest om dat nieuwe pad te bewandelen, hoe makkelijker het wordt.

Elke keer laat je voetsporen achter. En op den duur vormen die voetsporen een pad. Het pad wordt steeds mooier, misschien komen er zelfs wel tegels en groeien er bloemen langs de kant. Op een gegeven moment staan er mooie grote bomen en wie weet zelfs lantaarnpalen die het pad verlichten.

Wat eerst moeite kostte, gaat steeds meer vanzelf.

Waarom je af en toe toch weer linksaf slaat

Zo werkt het ook met doorbreken van oude patronen. Stel je voor dat je gewend bent om het anderen naar de zin te maken. Je zegt vaak ja, terwijl je eigenlijk nee voelt. Je wilt niemand teleurstellen, bent bang voor de reactie van een ander of voelt je schuldig als je voor jezelf kiest.

Inmiddels ben je je bewust van dit patroon en weet je dat je het anders wilt. Je wilt leren om nee te zeggen, zonder je daar steeds voor te hoeven verantwoorden. Totdat iemand je vraagt om iets te doen waar je eigenlijk helemaal geen zin in hebt. Je voelt de nee door je hele lichaam, maar voordat je er erg in hebt, hoor je jezelf toch weer ja zeggen.

Shit zooi… Daar ga je weer!

Je bent gewend om linksaf te slaan, terwijl je rechtsaf wilt. Dat nieuwe pad zit nog niet zo in je systeem. Kun je jezelf dat kwalijk nemen? Nee, helemaal niet zelfs! Wij mensen zijn nu eenmaal gewoontedieren. We kiezen het liefst voor wat bekend en vertrouwd voelt. Zelfs als datgene ons eigenlijk helemaal niet meer helpt.

Oefenen, oefenen en nog eens oefenen

Steeds weer krijg je opnieuw de mogelijkheid om een andere afslag te nemen. Misschien zeg je de volgende keer nee, maar komt die nee nog met een hele cadeauverpakking inclusief strikjes. Je legt uitgebreid uit waarom je niet kunt, verontschuldigt je drie keer en probeert de ander vooral niet teleur te stellen. Ook dat is oefenen.

Er komt een moment dat het je lukt om te zeggen: ‘Nee, dat komt me niet uit’. PUNT

Zonder uitgebreide uitleg en zonder jezelf te hoeven verantwoorden.

Dat kan in het begin behoorlijk ongemakkelijk voelen. Spanning in je buik, je hart gaat sneller kloppen en het liefst draai je rechtsomkeert. Dit is heel logisch, want je doet iets wat je niet gewend bent en je lichaam kan daar ook op reageren.

Hoe vaker je oefent en ervaart dat je die spanning kunt verdragen, hoe vertrouwder het nieuwe pad gaat voelen. Je merkt dat je best nee kunt zeggen, ook als een ander daar misschien iets van vindt. Langzaam maar zeker ga je letterlijk ken figuurlijk steviger staan. Je leert vertrouwen op wat je voelt en wat voor jou klopt, en daar handel je naar.

Gun jezelf de tijd

Vervallen in oude patronen is menselijk en je gaat sowieso nog meerdere keren langs het oude pad lopen. Omdat je nu eenmaal gewend bent om linksaf te slaan en het nog niet altijd vanzelfsprekend voelt om rechtsaf te gaan. Achteraf bedenk je je: shit, ik had toch rechtsaf willen slaan. Dat is een mooi besef, want daar zit de ontwikkeling. Waar je eerst misschien pas dagen later bewust werd van je patroon, merk je het nu dezelfde avond op. En een volgende keer misschien al tijdens het gesprek. Totdat je op een dag voor de splitsing staat en bewust het rechterpad kiest.

🧡 Liefs,

Hindrika